Henck Arron
Henck Arron was een Surinaamse politicus die een belangrijke rol speelde in het onafhankelijkheidsproces van Suriname.

Henck Alphonsus Eugène Arron werd geboren op 25 april 1936 in Paramaribo. Hij voltooide in 1956 zijn scholing aan de Algemene Middelbare School in Paramaribo.
Na zijn school vertrok hij naar Nederland voor een opleiding in het bankwezen. Hij werkte enkele jaren bij de Amsterdamsche Bank voordat hij terugkeerde naar Suriname. Daar werkte hij bij Vervuurts Bank, de latere Hakrinbank, en werd hij eind 1963 onderdirecteur van de Volkskredietbank.
Arron werd in 1961 bestuurslid van de NPS en werd in 1963 Statenlid. In 1969 was hij waarnemend fractieleider en in 1970 werd hij voorzitter van de partij. Bij de verkiezingen van 1973 was hij lijsttrekker van de Nationale Partij Kombinatie (NPK).
De NPK behaalde 22 van de 39 zetels in de Staten. Arron leidde het kabinet-Arron I dat op 24 december 1973 werd beëdigd. Tijdens deze periode werd de Surinaamse onafhankelijkheid een feit.
Op 25 november 1975 werd Suriname onafhankelijk en werd Arron de eerste premier en minister van Buitenlandse Zaken. In oktober 1977 won de NPS de verkiezingen, waarna hij opnieuw premier en minister van Buitenlandse Zaken werd. Hij was in dit kabinet ook minister van Defensie.
In 1980 werd de regering-Arron afgezet door 16 sergeanten onder leiding van Desi Bouterse. Arron werd gevangengezet en kreeg later huisarrest. Na de vrije verkiezingen in 1987 werd hij vicepresident onder Ramsewak Shankar.
Arron overleed op 4 december 2000 in Alphen aan den Rijn aan een hartstilstand. Op 25 april 2003 werd de Gravenstraat in Paramaribo omgedoopt tot Henck Arronstraat. In 2008 werd er een standbeeld van hem opgericht in de Palmentuin.
Key facts
- Henck Arron was de eerste premier van de Republiek Suriname.
- Hij leidde de Nationale Partij Suriname (NPS) gedurende 23 jaar.
- Onder zijn leiding werd Suriname op 25 november 1975 onafhankelijk.
- Hij diende als vicepresident van Suriname onder de regering van Ramsewak Shankar.