Andrzej Munk
Andrzej Munk był polskim reżyserem filmowym i jednym z przedstawicieli polskiej szkoły filmowej.

Andrzej Munk urodził się 16 października 1921 roku w Krakowie. Był reżyserem filmowym oraz wykładowcą w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej w Łodzi w latach 1957, 1961.
W 1939 roku uczestniczył w działaniach obronnych na Śląsku. Podczas okupacji niemieckiej przebywał w Warszawie, gdzie w 1942 roku zmienił nazwisko na Andrzej Wnuk. W latach 1943, 1944 należał do konspiracji i brał udział w powstaniu warszawskim.
Po wojnie studiował architekturę na Politechnice Warszawskiej oraz prawo na Uniwersytecie Warszawskim. W 1948 roku został przyjęty do Państwowej Wyższej Szkół Filmowej w Łodzi, którą ukończył w 1951 roku na Wydziale Operatorskim i Wydziale Reżyserii.
Zadebiutował jako operator w 1948 roku, a jako reżyser tworzył etiudy dokumentalne, takie jak Sztuka młodych (1950) i Nauka bliżej życia (1951). Jego wczesne filmy dokumentalne, w tym Kierunek, Nowa Huta! (1951) oraz Bajka (1952), realizowano według zasad socrealizmu.
W 1955 roku nakręcił film paradokumentalny Błękitny krzyż, który został nagrodzony w Wenecji. W 1956 roku stworzył Człowieka na torze, nagrodzonego w Karlowych Warach, który stanowił rozrachunek z okresem stalinizmu.
Jako twórca tragikomicznych dzieł o II wojnie światowej nakręcił Eroicę (1957) oraz Zezowate szczęście (1960). Jego niedokończony dramat wojenny Pasażerka (1963) poświęcony obozowi Auschwitz-Birkenau przyniósł mu międzynarodowe uznanie.
Andrzej Munk zmarł 20 września 1961 roku w wypadku samochodowym w Łowiczu. Po jego śmierci premierę filmu Pasażerka zmontował Witold Lesiewicz.
Key facts
- Andrzej Munk był przedstawicielem polskiej szkoły filmowej.
- Ukończył studia reżyserskie i operatorskie w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej w Łodzi w 1951 roku.
- Jego filmy to m.in. Eroica, Zezowate szczęście oraz Pasażerka.
- Zmarł w 1961 roku w wypadku samochodowym w Łowiczu.