سیمین بهبهانی
سیمین بهبهانی معلم، نویسنده، شاعر و غزلسرای معاصر ایرانی و از اعضای کانون نویسندگان ایران بود.

سیمین خلیلی معروف به سیمین بهبهانی در ۲۸ تیر ۱۳۰۶ در تهران متولد شد. او فرزند عباس خلیلی، شاعر و نویسنده، و فخرعظما ارغون بود. پدربزرگ او علامه ملاعلی رازی خلیلی تهرانی بود.
مادر او فخرعظما ارغون، زبانهای فارسی، عربی، فقه و اصول را در مکتبخانه خصوصی آموخت و زبان فرانسوی را نیز یاد گرفت. او از زنان پیشرو بود و در جمعیت نسوان وطنخواه و کانون بانوان عضویت داشت. وی همچنین مدتی سردبیر روزنامه آینده ایران بود.
سیمین بهبهانی در سال ۱۳۲۵ با حسن بهبهانی ازدواج کرد که از این ازدواج دو پسر به نامهای علی و حسین و یک دختر به نام امید داشت. او در سال ۱۳۴۹ از حسن بهبهانی جدا شد و با منوچهر کوشیار ازدواج کرد. کوشیار در تیرماه ۱۳۶۳ درگذشت.
او سی سال از سال ۱۳۳۰ تا سال ۱۳۶۰ تنها به تدریس در آموزش و پرورش اشتغال داشت. در سال ۱۳۴۲ به عضویت انجمن ادبی ایران درآمد و در سال ۱۳۴۸ عضو شورای شعر و موسیقی شد. وی پیش از انقلاب ۱۳۵۷ عضو شورای موسیقی رادیو و تلویزیون ملی بود.
سیمین بهبهانی بیش از ۶۰۰ غزل در بیست کتاب منتشر کرد و به دلیل استفاده از وزنهای بیسابقه به «نیمای غزل» معروف شد. او دو بار در سالهای ۱۹۹۹ و ۲۰۰۲ نامزد دریافت جایزه نوبل ادبیات شد. وی جوایز بینالمللی متعددی از جمله مدال کارل فون اوسی یتسکی و جایزه یانوش پانونیوش را دریافت کرد.
او در سال ۱۳۵۹ شعر «دوباره میسازمت وطن» را سرود که توسط خوانندگانی چون داریوش اجرا شد. وی در سال ۱۳۶۷ شعر «ای مادران» را سرود. همچنین در سال ۱۳۸۷ در اعتراض به لایحه حمایت از خانواده در مجلس حضور یافت.
سیمین بهبهانی در ۲۸ مرداد ۱۳۹۳ در سن ۸۷ سالگی درگذشت. پیکر او از مقابل تالار وحدت تشییع شد و در آرامگاه شماره ۷۲ بهشت زهرا در کنار پدرش به خاک سپرده شد.
Key facts
- سیمین بهبهانی به دلیل وزنهای بیسابقه در غزل به «نیمای غزل» شهرت داشت.
- او دو بار در سالهای ۱۹۹۹ و ۲۰۰۲ نامزد جایزه نوبل ادبیات شد.
- بیش از ۶۰۰ غزل از او در بیست کتاب منتشر شده است.
- او در سالهای ۱۹۹۹ و ۲۰۰۲ نامزد دریافت جایزه نوبل ادبیات شد.