امیرعباس هویدا
امیرعباس هویدا سیاستمدار ایرانی و طولانیترین نخستوزیر تاریخ ایران بود.

امیرعباس هویدا از سال ۱۳۴۳ تا ۱۳۵۶ بهعنوان سی و هفتمین نخستوزیر ایران خدمت کرد. دوران نخستوزیری او ۱۲ سال و شش ماهه بود که طولانیترین مدت در تاریخ ایران محسوب میشود. کابینه او نیز پروزیرترین کابینه در طول تاریخ مشروطیت پیش از انقلاب بود.
او در ۲۸ بهمن ۱۲۹۷ در تهران زاده شد. پدر او حبیبالله عینالملک، سفیر ایران در لبنان و عربستان سعودی بود. مادر او افسرالملوک سرداری، دختر افسرالسّلطنه و سلیمانخان ادیبالسّلطنه بود.
هویدا دوران کودکی و نوجوانی خود را در دمشق، بیروت، پاریس، لندن و بروکسل سپری کرد. او پس از تحصیل در مدرسه فرانسوی بیروت، در رشته علوم سیاسی از دانشگاه آزاد بروکسل فارغالتحصیل شد. او در آغاز بزرگسالی به زبانهای فرانسوی و عربی تسلط داشت.
او در سال ۱۳۲۲ درخواست کار در وزارت خارجه را داد و در مرداد ۱۳۲۴ بهعنوان وابستهٔ سفارت به فرانسه و سپس آلمان رفت. در سال ۱۳۲۹ به ایران بازگشت و منشی وزیر خارجه شد. وی پنج سال در کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد کار کرد و سپس در سفارت ایران در ترکیه مشغول به کار شد.
پس از انتقال به تهران، هویدا در شرکت ملی نفت مشغول به کار شد و در سال ۱۳۳۷ عضو هیئتمدیره این شرکت شد. او در سال ۱۳۴۲ وزیر دارایی بود. پس از ترور حسنعلی منصور، هویدا از سوی شاه مسئول تشکیل کابینه و رسیدن به نخستوزیری شد.
او تا مرداد ۱۳۵۶ در جایگاه نخستوزیری ماند و سپس وزیر دربار شد. با بالا گرفتن تظاهرات، او بازداشت شد. پس از انقلاب ۱۳۵۷، هویدا در دادگاههای اسلامی با اتهامات افساد فی الارض و محاربه با خدا حاضر شد.
او در ۱۸ فروردین ۱۳۵۸ در میانه دادرسی توسط یک روحانی با چهار گلوله کشته شد. جسد او با نام عباس وحداد در قطعه ۸۲ بهشت زهرا به صورت گمنام دفن شد.
Key facts
- امیرعباس هویدا از سال ۱۳۴۳ تا ۱۳۵۶ نخستوزیر ایران بود.
- مدت نخستوزیری او ۱۲ سال و شش ماه بود.
- او در رشته علوم سیاسی از دانشگاه آزاد بروکسل تحصیل کرد.
- هویدا در ۱۸ فروردین ۱۳۵۸ در جریان محاکمه کشته شد.