حسن حبیبی
حسن ابراهیم حبیبی سیاستمدار، حقوقدان و عضو برجسته نهضت آزادی و حزب جمهوری اسلامی بود.

حسن ابراهیم حبیبی از ۱۵ اسفند ۱۳۱۵ تا ۱۲ بهمن ۱۳۹۱ زیست. او سیاستمدار، حقوقدان و از اعضای برجسته نهضت آزادی و حزب جمهوری اسلامی بود.
وی دارای مدرک دکترای جامعهشناسی و حقوق از دانشگاه سوربون بود. او همچنین رئیس بنیاد ایرانشناسی و عضو دیوان داوری بینالمللی بود.
حبیبی در دولت بازرگان وزیر ارشاد و در دولت میرحسین موسوی وزیر علوم و آموزش عالی و وزیر دادگستری بود. او نخستین معاون اول رئیسجمهور در دولت هاشمی رفسنجانی و دولت نخست خاتمی نیز بود.
او از حقوقدانانی بود که پس از انقلاب ۱۳۵۷ پیشنویس قانون اساسی جمهوری اسلامی را با استفاده از قوانین اساسی سایر کشورها تهیه کرد. وی همچنین عضو شورای بازنگین قانون اساسی و عضو حقوقدان شورای نگهبان بود.
حبیبی در نخستین دوره انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۵۸ با ۶۷۶ هزار رأی معادل ۴٫۸٪ آراء در رده سوم قرار گرفت. او در انتخابات ۱۳۷۶ نیز قرار بود به دعوت حزب کارگزاران سازندگی نامزد شود اما با کاندیداتوری سید محمد خاتمی از کاندیداتوری خودداری کرد.
او از فروردین تا شهریور ۱۳۷۶ به عنوان نخستین دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام فعالیت کرد. وی همچنین رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی و مدیر گروه واژهگزینی این فرهنگستان بود.
حبیبی تا پایان عمر عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی و مجمع تشخیص مصلحت نظام بود. او همچنین عضو کمیسیون ملّی یونسکو و عضو هیئتامنای کتابخانه مجلس شورای اسلامی بود.
او در ساعت ۱ بامداد ۱۲ بهمن ۱۳۹۱ در بیمارستان فرهنگیان تهران درگذشت. پیکر وی در روز جمعه ۱۳ بهمن ۱۳۹۱ پس از تشییع از مقابل بنیاد ایرانشناسی در آرامگاه روحالله خمینی دفن شد.
Key facts
- حسن حبیبی نخستین دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام بود.
- او معاون اول رئیسجمهور در دولتهای هاشمی رفسنجانی و خاتمی بود.
- وی رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی بود.
- او دکترای جامعهشناسی و حقوق از دانشگاه سوربون داشت.