احمدشاه
احمدشاه هفتمین و آخرین شاه ایران از دودمان قاجار بود که از سال ۱۲۸۸ تا ۱۳۰۴ سلطنت کرد.

احمدشاه پسر محمدعلیشاه و ملکه جهان بود. او در ۱۲ بهمن ۱۲۷۵ در تبریز متولد شد. او پیش از رسیدن به سلطنت احمد میرزا خوانده میشد.
پس از خلع محمدعلیشاه، احمد میرزا در ۱۳ سالگی توسط مجلس عالی رجال به پادشاهی رسید. او به دلیل صغر سن ابتدا نایبالسلطنه بود. عضدالملک و سپس ابوالقاسم ناصرالملک نایبالسلطنه او بودند.
احمدشاه در ۳۰ تیر ۱۲۹۳ تاجگذاری کرد و فرمان بیطرفی ایران در جنگ جهانی اول را صادر نمود. در دوران او جنبشهایی مانند جنگل به رهبری میرزا کوچک خان و جنبش تنگستانیها به رهبری رئیسعلی دلواری شکل گرفت.
در سال ۱۲۹۷ وثوقالدوله به ریاست الوزرایی برگزیده شد. در دوره او قرارداد ۱۹۱۹ با بریتانیا منعقد گردید. احمدشاه در سفری به انگلستان در مورد این قرارداد با پادشاه انگلستان صحبت کرد.
پس از استعفای وثوقالدوله در تیر ۱۲۹۹، مشیرالدوله به نخستوزیری رسید. احمدشاه در اسفند ۱۲۹۹ با کودتای سیدضیاء مواجه شد و او را به ریاست الوزرایی پذیرفت. وی در خرداد ۱۳۰۰ سیدضیاء را عزل کرد.
در آبان ۱۳۰۲ رضاخان سردارسپه به نخستوزیری انتخاب شد. احمدشاه در فروردین ۱۳۰۳ تلاش کرد رضاخان را عزل کند اما مجلس با این کار مخالفت نمود. در شهریور و مهر ۱۳۰۳ نیز شورش خزعل در خوزستان رخ داد.
مجلس شورای ملی در ۹ آبان ۱۳۰۴ احمدشاه را از پادشاهی خلع و سلسله قاجاریه را منقرض اعلام کرد. احمدشاه در ۹ اسفند ۱۳۰۸ در پاریس درگذشت و در کربلا به خاک سپرده شد.
Key facts
- سلطنت احمدشاه از ۲۵ تیر ۱۲۸۸ تا ۹ آبان ۱۳۰۴ بود.
- او در ۱۳ سالگی پس از خلع پدرش به پادشاهی رسید.
- احمدشاه در سال ۱۲۹۳ به طور رسمی تاجگذاری کرد.
- او در ۹ اسفند ۱۳۰۸ در پاریس درگذشت.